کـــــــــــَـــــــــــــــرْناوِه شیــــــــــــــــــــــــرین karnaveh shirin


پیرامون فرهنگ و زندگی مردم زادگاهم(کورمانج- تات) که از دل و جان دوستشان دارم

نویسنده: علی اصغر ضیائی لائین - جمعه ۱۳٩۳/۱٠/٢٦

کرناوه ای عزیز هرکه هستی ،کورمانج و تات ، سبزه و سفید، سیاه و تاریک ، کلفت و باریک ، کوتاه و بلند ، زشت و قشنگ ، دارا و ندار، با کار و بیکار، زن و مرد از ته دل "دوستتان دارم "چرایی اش را نمی دانم ، همین که از روستای یادبودها و خاطرات می نویسم ، این یعنی اوج خواستن و دوست داشتن، اگر بگویم به جز "گوگل ارث" من کرناوه را از دَره به شُهره بردم شاید سخن به جایی باشد.گرچه بزرگی روستا به بزرگان آن بود و است و خود روستا گویای همه چیز است . امیدوارم تا پایان عمر به شرط درازی آن از شما و روستا بنویسم ، خوبی ها و نیکی ها، خاطرات ، معاشرات ، کودکی و سالخوردگی من و شما و هزاران چیز دیگر ولی ، ولی ؟!؟؟! جای دو چیز حسابی در این تارنما که خانه هر کرناوه ای است  بسیار خالی است ، یکی عکس ، آری عکس؟!آن هم عکسهای قدیمی ، از هرچه دارید یا به من بدهید تا آنها را اسکن کنم و سپس اصل عکس را به شما پس بدهم , دیگر داستان ها و قصه هایی که از گذشته در ذهن و دفتر دارید یا از هر چه و از هر کس که  شنیده اید را به نشانی aliasgharziaeelaeen@yahoo.com  وa2zilak56@gmail.com   به هر یک از این دو رایانامه (ایمیل) بفرستید تا با نام شما در این تارنما بگذارم و بنویسم و این خوشی و لذت را با شما بخش کنم . پس چشم انتظار خواهم ماند.