کـــــــــــَـــــــــــــــرْناوِه شیــــــــــــــــــــــــرین karnaveh shirin


پیرامون فرهنگ و زندگی مردم زادگاهم(کورمانج- تات) که از دل و جان دوستشان دارم

نویسنده: علی اصغر ضیائی لائین - یکشنبه ۱۳٩۳/٩/۳٠

چله، سفره ی گشاده و پهنی است که به درازای تاریخ فرهنگ ایران پیشینه و دیرینه دارد، در سفره چله، بیکران صفا و وفا ،دوستی و صمیمیت چیده شده است. ایرانیان هماره چله را جشن گرفته اند و این جشن گرفتن یعنی بها دادن به فرهنگ بومی و خودی و پاسداشت ارزشهای منشی(اخلاقی) . در جهان پهناور بی عاطفه امروز "یلدا" بهانه خوبی است تا گِرد هم آییم و گَرد غربت و نا آشنایی را از چهره خود بزداییم، هر چند برای یک شب و یا چند ساعت!؟در کنار سفره یلدا گیس سپیدان و ریش سپیدان همواره میدان دار بوده اند و البته هستند ، چون اگر این نعمتهای خداوند بر زمین نباشند نه تنها صفایی نیست بلکه وفایی هم نخواهد بود، خوش به حال آنانی که درازترین شب سالشان را در کنار پیرترین اعضای خانواده هستند، سفره چله ی ما دو سالی است که بی چلچله است و از چهچهه تهی است!؟یادشان گرامی این فرخنده شب دراز بر دوستان همراز "تارنمای کرناوه " و کرناوه ای های سراسر کشورپیروز باد.