کـــــــــــَـــــــــــــــرْناوِه شیــــــــــــــــــــــــرین karnaveh shirin


پیرامون فرهنگ و زندگی مردم زادگاهم(کورمانج- تات) که از دل و جان دوستشان دارم

نویسنده: ژینا ضیائی لائین - یکشنبه ۱۳٩٢/٩/۱٠

در روزهای بزرگداشت یاد وخاطره سرور شهیدان و آزادگان ، در کنار ماتم سُرایی و عزاداری کارهای نیک دیگری نیز انجام می شود ، که این مهم بر ارزش این حماسه می افزاید. مردم خونگرم و اهل کَرَم روستای کرناوه شیرین در آستانه ماه مُحرم ، علاوه بر اینکه مسجد را از گرد و خاک می زدایند و عَلَم را بر پای می دارند، هر شب یک یا چند خانواده با هم دیگر  و مشارکتی شامی آماده می کنند (ابگوشت و پلو خورشت) و همه بر سر سفره حسین (ع) این جوانمرد کربلا گرد هم می آیند. ولی در روز تاسوعا و عاشورا ماتم گری وادای دِین به شیوه دیگری است، اهالی با عَلَم تزیین شده به پارچه های سبز و سیاه به در خانه های کسانی می روند که صاحب شهید باشند یا اگر کسی از نزدیکان نیز مرده باشد و هنوز یک سال از مرگش نگذشته برای سَر سلامتی و گفتن تسلیتی می روند صاحب مرده نیز کمکی برای مسجد می کند که معمولا"شامل  یک بسته چای ، قند و به تازگی نیز پول می دهند می باشد. سپس به روستاهای نزدیک عَلَم کسی میکنند (کالو ، یکه باغ و لاین نو ) .اما امسال تاسوعای حسینی رنگ و بوی دیگری داشت . مردان و جوانان کرمانج و تات روستا نوحه خوانان به در منزل پدرمان که اکنون  4 ماهی می شود که مرده است .

آمدند و سرسلامتی دادند و تسلیتی گفتند و رفتند، زیرا روزگاری خانواده پدرم که ما نیز از اجزای آن هستیم در این روستا زندگی می کردیم . روستایی که با خاطرات خُردی و کودکی ما رقم خورده است و گرچه سالهاست از آن دوریم ، ولی پرنده دلمان بر فراز روستا در پرواز است ، بویژه اینکه عزیز دلمان -پاسدار شهید اسماعیل ضیائی - نیز در آنجا خاک شده است.مردم روستا زن و مرد وبویژه کرناوه ای های مقیم دیکر شهر و استانها روز عاشورا در گورستان روستا گرد هم می آیند و نماز ظهر عاشورا را به یاد عاشورای سال61 ه.ق می خوانند و نوحه گری می کنند.همتتان را می ستاییم، سپاس مردان مَرد.