کـــــــــــَـــــــــــــــرْناوِه شیــــــــــــــــــــــــرین karnaveh shirin


پیرامون فرهنگ و زندگی مردم زادگاهم(کورمانج- تات) که از دل و جان دوستشان دارم

نویسنده: ژینا ضیائی لائین - جمعه ۱۳٩٢/۳/۱٧

روستاها درگذشته توسط کدخدا مدیریت و سیاست گذاری می شد . گاهی کدا خدا سیاستهای شخص خود را در روستا پیاده می کرد و گاهی نیز پیرو خط ومشی ودستورات حاکمان محلی و ملی بود. از دهه 60 خورشیدی مدیریت روستاها به خود مردم واگذار شده ، یعنی طی فرایند انتخابات و رای گیری ، کسانی توسط مردم برگزیده خواهند شد تا مدت 4 سال کارهای روستا را انجام دهند و سیاستهای حکومت را پیاده کنند.

در این میان روستای 150 خانواری کرناوه شیرین نیز همچون دیگر نقاط کشور در 24 خرداد ماه 92 آماده آفرینش سیاسی است. یعنی 3 کَس انتخاب خواهند شد که آن 3 کَس نیز یک نفر را به عنوان دهیار گزینش خواهند نمود.

آینده روستا در دستان این 4 مرد خواهد .مردانی جوان و پرتوان ، برای شورای روستای کرناوه شیرین 5 کَس نام نوشته اند که سه کَس انتخاب خواهند شد.

1-رستم داستانی(روستم خیرو)

2- حیدر بیگی ( حیدر عیسو توره)

3- رحمت فرجی( رحمت فرج)

4 هادی جمالی( هادی خنو)

5- صفر محمد یزدانپناه (ببلو)

البته در روستا ها از گذشته تا کنون ( کمتر) پسوند نام افراد را به نام پدر یا مادر آنها می خواندند. مانند بنده که مادرم نامش شیرین بود ( اکنون29 سال است که مرده) و مرا "علی شیرین" صدا می زدند. در ادبیات چنین نام گذاری را اضافه بُنوَت می نامند . در ادبیات " ناصر خسرو قبادیانی" شاعر را داریم ، یعنی ناصر پسر خسرو؟! پس این پسوند ها نبایست انگیزه دلخوری و ناراحتی دوستان را فراهم آورد. با اینکه چندین سال است از روستا دورم . اما نام روستا و مردمانش ضمن خاطره آفرینی دلم را سرشار از غرور و سُرور می کند.