کـــــــــــَـــــــــــــــرْناوِه شیــــــــــــــــــــــــرین karnaveh shirin


پیرامون فرهنگ و زندگی مردم زادگاهم(کورمانج- تات) که از دل و جان دوستشان دارم

نویسنده: ژینا ضیائی لائین - یکشنبه ۱۳٩٠/۱٠/٢٥

گوسفند .شاید بتوان گفت گوسفند تنها آفریده یزدان پاک است که با آدمی از همان روزهای نخستین آفرینش در گرما وسرما .در روز وشب و...همراه اش بوده است .در این میان گرچه آدمیان آن روی دوستی و رفاقت را به این آفریده سودمند و بی زبان نشان داده اند  و در سور و ماتم وبه هر بهانه ای سرش را بریده اند. اما این آفریده دوست داشتنی هماره همراه ما بوده است و با این همه  ستم هنوز هم  ما را دوست دارد و از همه چیزش ما را بهره مند می نماید .

در این میان و در این جهان پهناور که مثلا" همه چیز انسانی شده است ! و روستا ها که روزگاری جای پرورش چنین آفریدگانی بوده به شهر ومرکزهای صنعتی که همه اش در خدمت آدمی هستند دگرگون شده است .هستند کسانی که با همه سختی وبدبختی آنها را پرورش می دهند .تا در فصل زمستان از پشمش تن پوشی گرم , از شیرش شیره جان و از گوشتش نیروی تن بسازیم .

خواستم بگویم  در این فصل سرد نه تنها یاد همه چوپانان ودمداران ودامپروران  هستم بلکه دستان پر چرک ( تژی شیته ) همه شان را می بوسم وجامه پر بویشان را می بویم.

این عکسها ونوشته پیشکش به مردم روستای کرناوه شیرین و همه مردم روستاهای کشور  که هماره در سراسر زندگی خود برای آبادانی روستا وشهر وکشور در تلاشند .