کـــــــــــَـــــــــــــــرْناوِه شیــــــــــــــــــــــــرین karnaveh shirin


پیرامون فرهنگ و زندگی مردم زادگاهم(کورمانج- تات) که از دل و جان دوستشان دارم

مهربا ن ماه مهر، دوستت دارم

 

نخستین بار که به طور رسمی پا به مرکز دانش وعلم (آموزشگاه ابتدایی ) گذاشتم، مهر ماه 01/07/1364 بود یعنی 26 سال پیش! بله به همین سادگی 26 سال  از زندگی آموزشی ودانش آموزی من گذشت واکنون 34 ساله شده ام ، باور کنید اگر می دانستم به این زودی از آن حال وهوای آموزشگاه ومدرسه دور می شوم ، آن هم در روستا با حال وهوای ویژه خودش ، هیچ وقت از خدا نمی خواستم بزرگ شوم( کالبدی وتنی ) زیرا چهار سال پس از آن ، سال1368 ، دو عزیز دوست داشتنی از خانواده ما برای همیشه ما را تنها گذاشتند ، مادرم که کمرش زیر کار وبار زندگی پر زحمت روستایی  برای همیشه خم شد تا در خاک شد واز آن سال  به بعد مهرماهها را بدون بدرقه مادر وبوی خوش نواز دستهایش وحضور شیرینش (نامش شیرین بود )   سر کلاس درس حاضر می شدم .انتظار می رفت که برادر بزرگم ( اسماعیل ) جانشین مادرم شود ( زیرا من خواهری نداشتم که جانشین راستینش شود )  در این میان بود  که اسماعیل به فرمان ابراهیم (امام خمینی ره ) برای پدافند از ناموس ، میهن واسلام  راهی جنگی نابرابر شد که در سالگرد مادرم  پیکر سرخ گون وآسمانی اش برای ما هدیه آمد .بگذریم می ترسم اگر اینگونه پیش برود مانند فیلم هندی خواهد بود .( به اندازه  بسنده مردم ما ماتم وناشادی دارند دیگر نیازی به گفتن این ماتم نامه نیست  ) از آن پس پدرم نقش خواهر ومادرم  را بازی کرد ، تا با گذشت زمان بزرگ وبزرگتر شدم .

  ادامه مطلب  
   + ژینا ضیائی لائین - ٤:٠٤ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩٠/٦/۳۱

کرناوه ، دوقومیت کرد وتات

روستای کرناوه شیرین شرقی ترین روستای کشور ودر عین حال مرزی ترین روستا به جمهوری ترکمنستان است،که در مرز دو شهرستان کلات نادر ودرگز قرار گرفته است یعنی پیوند دهنده این دو شهرستان ،روستای کرناوه شیرین می باشد.این روستا در فاصله صد متری جاده آسفالت قرار دارد.مردمانی سخت کوش ولی کم توقع دارد .17 سالی است که از نعمت برق برخوردارست ، بر خلاف نام شیرین وخاطره انگیزش آبش ، این مایه زندگی،اندکی زمخت وشور است .گویا زندگی به کام این مردم زحمت کش وسخت کوش شیرین است ، چون بنده اندازه 20 سال می شود که ازاین روستا بیرون آمده ام ودر جایی دیگر مشغول کار وبار هستم  ولی مردم این روستا با کم وکاست وآنچه که داشته اند سپاس خدای خویش می گویند وبا آن می سازند.افسوس ودو صد افسوس که روزگاری این روستا کنام شیران ویلانی بود که امروز با آنکه زندگی در آن جاری است، ویرانه ای بیش نیست ، چون بزرگانش مرده اند وکوچکترها نیز گویا روش مدیریت روستا را بلد نیستند .روز گاری نام این روستا به بزرگی یاد می شد چون فصل زندگی وقشلاق دامداران بزرگ آن روزگار بود .هماره نام کرناوه در دهستان در کنار نام لاین کهنه ،خاکستر ورجب آباد می آمد وروستایی سربلند وخوش آوازه بود .در گذشته دور و اکنون ،مردم این دیار کرد بودند (کورمانج) گویا پس از انقلاب و در پی خشکسالیهای پی درپی وشاید نا امنی ، گروهی از هم میهنان ما از دیگر نقاط استان بزرگ خراسان به این سرزمین برای همیشه کوچ کردند ، تا جایی که اینجا را زادگاه خود می دانند وبدان افتخار می کنند .در عرف روستا به این دوستان وخویشان تات  میگویند. واژه تات به گفته روانشاد استاد سعید نفیسی از ریشه تازیک ، تاژیک وتاژ است که همه به معنای همان فارس است ، البته آنها نیز کورمانجهای روستا را کورت و کرد می خوانند.دین این دو اسلام ومذهبشان شیعه است وهمه به یک سو نماز می خوانند .رسم عروسیشان یکی است ، چه بسا تاتها دارای فرهنگ خاصشان بوده اند ولی اکنون در فرهنگ کردی که بیشترین مردم را دارد آب شده اند ومراسمشان ( رقص ، آواز ) اینگونه است وبهتر از همه اینکه پیوندهای سببی، آنها را از ما ساخته و تاریخ روستا به یاد ندارد که این همسایه وخویش به خاطر هیچ با هم قهر باشند یا از هم کینه های درازمدت بردارند ویا به همدیگر نارو بزنند .باری مردم اینجا در خوشی وتندرستی زندگی می کنند وهیچ غمشان نیست ، با اندک ساخته اند ودل خوشند .زندگی مردم دامداری سنتی واندکی کشاورزی ( البته اگر تر سالی باشد ) است .کمتر از 10 سال است که آب لوله کشی دارند وهمان آب شور وزمخت را با اشتهایی وصف ناپذیر می نوشند .گویا برخی خانواده ها به تازگی دستگاه آب صاف کن خریده اند تا شیرین بنوشند .تفریح مردم وجوانان روستا در گذشته کشتی، الک و دولک(شو و دوق) بوجول بازی ( موجول) (استخوان مفصل بز وگوسفنددر پای جلو) ، آواز خوانی ، شب نشینی وبه تازگی والیبال، فوتبال ، شطرنج وبازیهای رایانه ای  و....و چه اندازه شاد بودند ولی دریغا امروز!!!!؟؟؟؟ به هر روی کرناوه چه شور وچه شیرین اش برای مردمش شیرین ویار دیرین است وآن رادوستش دارند.

روستا بنازم من تورا

زادگاه

در آینده از کرناوه بیشتر خواهم نوشت

   + ژینا ضیائی لائین - ۳:٥٦ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۳٩٠/٦/۳٠

کلنگ ساخت پل وآسفالت جاده روستای کرناوه شیرین به زمین زده شد

همزمان با هفته دولت ودر راستای رفاه حال مردم وارائه امکانات نخستین ، کلنگ آسفالت جاده وساخت پل روستای کرناوه شیرین از توابع بخش مرکزی شهرستان کلات نادر با حضور هیئت دولت شهرستان وبرخی از مردم روستا به زمین زده شد.حال در خواست مردم این است با توجه به سیل خیز بودن منطقه ونبود پل برای رفت وآمد در هنگامهای ناگزیر ، مسولان کنونی به پیرو از شهیدان رجایی وباهنر ، هنرمندانه وارد میدان شده وکمر تلاش به خدمت ببندند تا مشکلاهای از این دست بر چیده شود ، زیرا بودن مشکل مردم را به کوچ اجباری دعوت می کند وپیداست که این کوچ ناخواسته چه پسامدها وپیامدهایی برای دولت وشهرهای بزرگ خواهد داشت.

   + ژینا ضیائی لائین - ٢:٠٠ ‎ق.ظ ; شنبه ۱۳٩٠/٦/۱٩